گیلان پیام/نمایشگاه انفــرادی نقاشی و اینستالیشن تعاملـی تلفیقـی «تعالی روح»، شامل ۳۰ اثر، ۲۱ الی ۲۵ خرداد ۱۴۰۵، در گالری الماس (ایران، مشهد) برگزار گردید. خالق آثار، سمیه (ناتاشا) پورصفری نژاد مرزدشتی، مدرس، هنرمند نقاش معاصر و میکاپ آرتیست، خالق آثار مجموعه حاضر است. بوده است. وی، متولد ۱۳۷۳هجری شمسی، با بیش از یک دهه، فعالیت هنری و تدریس در حوزه هنر است.

از سابقه خودتون بگید و شروع فعالیت هنری‌تون

من حدود پنج ساله که به صورت جدی نقاشی می‌کنم. از کودکی به هنر علاقه داشتم اما در سال‌های اخیر تصمیم گرفتم این علاقه رو به شکل حرفه‌ای دنبال کنم. به مرور متوجه شدم که نقاشی برای من فقط خلق یک تصویر نیست، بلکه راهی برای بیان احساسات، افکار و تجربه‌های درونیه که شاید نتونم با کلمات بیانشون کنم.

چه شد که هنر را به عنوان مسیر حرفه‌ای خود انتخاب کردید؟

هنر برای من یک انتخاب آگاهانه بود. هرچه بیشتر نقاشی می‌کردم، بیشتر احساس می‌کردم که این زبان واقعی منه. زمانی که پشت بوم می‌ایستم، می‌تونم بدون محدودیت با خودم و جهان اطرافم ارتباط برقرار کنم. به همین دلیل تصمیم گرفتم این مسیر رو به شکل جدی ادامه بدم.

هنر شما کدام ویژگی‌های خاص و منحصر به فرد را داراست؟

من در حوزه آبستره و میکس‌مدیا فعالیت می‌کنم. آثارم بیشتر از اینکه روایت‌گر یک موضوع مشخص باشن، دعوتی به تجربه و احساس هستن. مفاهیمی مثل رشد درونی، تحول، خودشناسی و تعالی روح در بسیاری از کارهام حضور دارن. همچنین استفاده از بافت‌ها و لایه‌های مختلف باعث میشه هر اثر تجربه بصری متفاوتی ایجاد کنه.

فکر می‌کنید هنر چه نقشی در رشد و تعالی شما در جامعه دارد؟

هنر به من یاد داده عمیق‌تر ببینم و عمیق‌تر فکر کنم. معتقدم هر اثر هنری می‌تونه فرصتی برای تأمل ایجاد کنه و باعث بشه انسان برای لحظه‌ای از شتاب زندگی فاصله بگیره و با خودش روبه‌رو بشه. اگر آثار من حتی برای یک نفر چنین تجربه‌ای ایجاد کنن، احساس می‌کنم به هدفم نزدیک شده‌ام.

چه راهکارهایی برای جذب مخاطب و ترویج این هنر در جامعه پیشنهاد می‌کنید؟

به نظرم مهم‌ترین موضوع ایجاد ارتباط مستقیم میان هنرمند و مخاطبه. برگزاری نمایشگاه، ورکشاپ، گفتگوهای هنری و استفاده درست از فضای مجازی می‌تونه باعث بشه افراد بیشتری با هنر معاصر آشنا بشن. همچنین آموزش و فرهنگ‌سازی از سنین پایین نقش بسیار مهمی داره.

هنر چه نقشی در پیشبرد اهداف اجتماعی و خانوادگی دارد؟

هنر باعث تقویت خلاقیت، گفت‌وگو و درک متقابل میشه. در خانواده می‌تونه فضایی برای آرامش و ارتباط عمیق‌تر ایجاد کنه و در جامعه هم به افزایش همدلی و آگاهی کمک کنه. هنر زبانی مشترک میان انسان‌هاست.

برای شناساندن این هنر در سطح کشور و بین‌المللی چه اقداماتی باید انجام شود؟

حضور مستمر در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی، استفاده حرفه‌ای از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، ارتباط با گالری‌ها و کیوریتورهای بین‌المللی و حمایت بیشتر از هنرمندان می‌تونه به معرفی بهتر هنر معاصر ایران در سطح جهان کمک کنه.

کیوریتورهای ملی و بین‌المللی از جمله سمیرا صفاری در گروه هنری رسم چه نقشی در حمایت و رشد هنرمندان دارند؟

کیوریتورها نقش بسیار مهمی در دیده شدن هنرمندان دارند. آن‌ها با ایجاد فرصت‌های نمایشگاهی و ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان، مسیر رشد حرفه‌ای را هموارتر می‌کنند. خانم سمیرا صفاری نیز با حمایت از هنرمندان و ایجاد فضاهای مناسب برای ارائه آثار، نقش ارزشمندی در این حوزه ایفا کرده‌اند.

سخن پایانی

فکر می‌کنم هنر بیش از هر زمان دیگری در زندگی امروز ما ضروری است. در دنیایی که همه چیز با سرعت اتفاق می‌افتد، هنر فرصتی برای مکث، اندیشیدن و بازگشت به خویشتن فراهم می‌کند. امیدوارم بتوانم در ادامه مسیر هنری‌ام آثاری خلق کنم که مخاطب را به این تجربه دعوت کنند.

چگونه تصمیم گرفتید این آثار را خلق کنید؟

این مجموعه از دغدغه‌های شخصی من درباره رشد، تغییر و مسیر درونی انسان شکل گرفت. هر اثر بخشی از یک تجربه، احساس یا پرسش درونی است که تلاش کردم آن را به زبان رنگ، بافت و فرم ترجمه کنم.

از چالش‌هایتان موقع خلق آثار بگویید.

بزرگ‌ترین چالش برای من حفظ صداقت در فرآیند خلق اثر است. در هنر انتزاعی هیچ الگوی مشخصی وجود ندارد و هنرمند باید به شهود و احساسات خود اعتماد کند. رسیدن به تعادل میان احساس و ساختار یکی از مهم‌ترین چالش‌های من بوده است.

چقدر فکر می‌کنید این مجموعه می‌تواند تماشاگر را با هنر آشتی دهد؟

به نظرم آثار انتزاعی این فرصت را به مخاطب می‌دهند که بدون پیش‌فرض با اثر مواجه شود و برداشت شخصی خودش را داشته باشد. اگر مخاطب بتواند حتی برای چند دقیقه با اثر ارتباط برقرار کند و در آن تأمل کند، این ارتباط شکل گرفته است.

آیا این آثار و نمایشگاه مورد توجه اهالی هنر قرار گرفته است؟

خوشبختانه بازخوردهای مثبتی از مخاطبان و هنرمندان دریافت کرده‌ام. برای من ارزشمندترین بخش ماجرا گفت‌وگوهایی است که بعد از دیدن آثار شکل می‌گیرد، چون نشان می‌دهد اثر توانسته مخاطب را درگیر کند.

چرا موضوع تعالی روح را برای این مجموعه انتخاب کردید؟

چون معتقدم مهم‌ترین سفر هر انسان، سفر به درون خودش است. این مفهوم در زندگی شخصی و هنری من جایگاه ویژه‌ای دارد و به همین دلیل به یکی از محورهای اصلی آثارم تبدیل شده است.

دوست دارید مخاطب پس از دیدن نمایشگاه با چه احساسی آن را ترک کند؟

دوست دارم مخاطب با حس آرامش، تأمل و شاید یک پرسش تازه درباره خودش نمایشگاه را ترک کند؛ چون به نظرم هنر زمانی موثر است که بعد از پایان دیدن اثر، همچنان در ذهن مخاطب ادامه پیدا کند.

۸۴”}

سؤال اختصاصی ۱: در آثار این مجموعه، مرز میان تجربه شخصی هنرمند و برداشت آزاد مخاطب کجاست؟ آیا تلاش کرده‌اید معنای مشخصی را منتقل کنید یا فضا را برای تفسیرهای گوناگون باز گذاشته‌اید؟

من معتقدم اثر هنری زمانی کامل می‌شود که مخاطب با آن ارتباط برقرار کند. هرچند آثار این مجموعه از تجربه‌ها و تأملات شخصی من درباره رشد و تعالی درونی سرچشمه گرفته‌اند، اما تلاش نکرده‌ام معنایی قطعی به مخاطب تحمیل کنم. دوست دارم هر فرد بر اساس تجربه زیسته خود با اثر مواجه شود و روایت شخصی خودش را در آن پیدا کند.

سؤال اختصاصی ۲: در روزگاری که مخاطب با حجم عظیمی از تصاویر و اطلاعات مواجه است، هنر انتزاعی چگونه می‌تواند او را به مکث و تأمل دعوت کند؟

به گمان من هنر انتزاعی برخلاف بسیاری از تصاویر روزمره، پاسخ آماده ارائه نمی‌دهد. مخاطب در برابر اثر انتزاعی ناچار است کمی بیشتر نگاه کند، احساس کند و در جست‌وجوی معنا برآید. همین مکث و مشارکت ذهنی ارزشمند است؛ زیرا فرصتی ایجاد می‌کند تا انسان برای لحظاتی از هیاهوی بیرونی فاصله بگیرد و با جهان درونی خود ارتباط  برقرار کند./انتهای پیام